چگونه از یک ویدیو گیف بسازیم

جی‌آی‌اف‌ها نمی‌میرند و راستش خوب هم هست. یک حلقهٔ سه‌ثانیه‌ای در یک رشتهٔ اسلک، یک پیام متنی، یک سند یا یک فایل README می‌افتد و پخش می‌شود — بدون کلیک، بدون صدا، بدون کنترل‌های پخش. این سریع‌ترین راه برای نشان دادن چیزی در حال حرکت است بدون اینکه کسی مجبور باشد ویدیو را باز کند. واکنش، دمو محصول، بازتولید باگ، جوک احمقانه: گیف اغلب بیش از آنچه مردم اعتراف می‌کنند، فرمت مناسبی است.

ساختن یک کلیپ از کلیپی که از قبل دارید سریع است، به شرطی که آن را کوتاه نگه دارید.

تبدیل کلیپ به گیف

1. 1

   ویدیوی خود را اضافه کنید

   کلیپ را در کشوی مربوطه قرار دهید. پردازش در مرورگر شما انجام می‌شود، بنابراین نیازی به آپلود نیست و روی نتیجه هیچ واترمارکی درج نمی‌شود.

2. 2

   تا قسمت خوب کوتاه کن

   شروع و پایان را تنظیم کنید. یک گیف باید چند ثانیه طول بکشد — این مرحله‌ای است که فایل را منظم نگه می‌دارد.

3. 3

   یک سایز انتخاب کنید

   ابعاد کوچکتر به معنای فایل کوچکتر است. برای چت و اسناد، به ندرت به فایل بزرگی نیاز دارید.

4. 4

   GIF را صادر کنید

   آن را دانلود کنید و آمادهٔ استفاده در هر جایی که نیاز دارید.

چرا گیف شما ممکن است خیلی بزرگ از آب درآید

GIF یک فرمت قدیمی است و کارآمد نیست. این فرمت هر فریم را به‌صورت یک تصویر تقریباً کامل ذخیره می‌کند، بنابراین حجم فایل با افزایش طول، ابعاد و حرکت به‌سرعت بزرگ می‌شود. یک گیف تمام‌صفحه ده‌ثانیه‌ای می‌تواند از ویدیویی که از آن گرفته شده بزرگ‌تر باشد — که کل هدف را از بین می‌برد. دو قانون شما را از دردسر دور نگه می‌دارد: طول آن را حدود پنج ثانیه نگه دارید و آن را بزرگ‌تر از اندازه‌ای که برای نمایش نیاز است، صادر نکنید.

• طول — هر ثانیهٔ اضافی فریم‌های بیشتری اضافه می‌کند و هر فریم وزنی اضافه می‌کند. کوتاه‌تر یعنی کوچکتر.
• ابعاد — یک گیف با عرض ۴۰۰ پیکسل نیازی به ارتفاع ۱۰۸۰ پیکسل ندارد؛ آن را کوچک‌تر کنید.
• حرکت — فیلم‌های شلوغ و پرسرعت در گیف به‌خوبی فشرده نمی‌شوند؛ حرکت ساده حجم کمی دارد.
• نرخ فریم — در یک گیف به ندرت به ۶۰ فریم بر ثانیه نیاز دارید؛ ۱۵ فریم بر ثانیه ظاهر خوبی دارد و حجم را کاهش می‌دهد.

حلقه‌هایی که تکان نمی‌دهند

رضایت‌بخش‌ترین گیف‌ها به‌طور یکپارچه حلقه می‌زنند، به‌طوری‌که آخرین فریم بدون پرش واضح دوباره به اولین فریم می‌پیوندد. همیشه این امکان به‌صورت رایگان فراهم نیست — بستگی به فیلم دارد. وقتی می‌توانید، برش را طوری تنظیم کنید که شروع و پایان روی ژست یا موقعیت مشابه قرار بگیرند. وقتی نمی‌توانید، یک برش تمیز در یک نقطهٔ طبیعی هنوز بهتر از بازگشت ناگهانی و ناهماهنگ به آغاز است.

جایی که گیف‌ها هنوز از ویدئو برتری دارند

ارزش دارد بدانید این فرمت واقعاً چه زمانی به کار می‌آید. گیف‌ها بی‌صدا به‌صورت خودکار پخش می‌شوند و در جاهایی که نمی‌توانند پخش‌کنندهٔ ویدئو را جاسازی کنند — کلاینت‌های ایمیل، ویکی‌ها، ردیاب‌های مشکل، اپلیکیشن‌های چت و مستندات — برای همیشه تکرار می‌شوند. اگر در یک گزارش باگ تعامل سریع رابط کاربری را نشان می‌دهید یا در یک چت گروهی واکنش یک‌خطی دارید، گیف فوری و همگانی است. برای هر چیزی که صدا دارد، هر چیزی که بیش از چند ثانیه طول می‌کشد یا هر چیزی که کیفیت در آن اهمیت دارد، به جای آن از ویدئو استفاده کنید.

تراشکاری جایی است که یک گیف خوب ساخته می‌شود.

بزرگ‌ترین تفاوت بین یک گیف موفق و یک گیف ناموفق، برش است. گیف نه اسکربر دارد و نه کنترل؛ فقط تکرار می‌شود، پس هر فریم اضافی در شروع یا پایان، پیام را کم‌رنگ می‌کند و حجم فایل را بالا می‌برد. بی‌رحمانه تا لحظه دقیق و مهم برش دهید: واکنش، کلیک، شوخی نهایی. اگر احساس می‌کنید به چهار ثانیه مقدمه نیاز دارید، این نشانه آن است که احتمالاً کلیپ باید یک ویدیو با دکمه پخش باشد، نه یک گیف. انضباط کوتاه کردن دقیق است که گیف‌ها را کوچک نگه می‌دارد و باعث می‌شود فوراً قابل درک باشند.

نرخ فریم و دیتیرینگ، به‌اختصار

دو تنظیم به‌طور نامحسوس تعادل بین اندازه و روانی را کنترل می‌کنند. نرخ فریم نشان‌دهنده تعداد تصاویری است که در هر ثانیه پخش می‌شوند — ویدئو اغلب ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه است، اما یک گیف در نرخ ۱۲–۱۵ فریم بر ثانیه کاملاً روان به نظر می‌رسد و کاهش به این بازه می‌تواند حجم فایل را تقریباً نصف کند. دیترینگ الگوی نقطه‌ای است که گیف‌ها برای شبیه‌سازی رنگ‌هایی که نمی‌توانند ذخیره کنند استفاده می‌کنند، چون این فرمت به ۲۵۶ رنگ در هر فریم محدود است؛ این کار شیب‌ها را صاف‌تر نشان می‌دهد اما نویز بصری اضافه می‌کند که حجم فایل را افزایش می‌دهد. برای ضبط‌های صفحه و دموهای رابط کاربری، دیثیرینگ کمتر، فایل را واضح و کوچک نگه می‌دارد؛ برای فیلم‌هایی با گرادیان‌های فراوان، مقدار کمی از آن ظاهر بهتری ایجاد می‌کند.

• نرخ فریم پایین‌تر (۱۲–۱۵ فریم بر ثانیه) — فایل کوچکتر، برای اکثر کلیپ‌ها همچنان روان به نظر می‌رسد.
• رنگ‌های کمتر — گیف در هر فریم حداکثر ۲۵۶ رنگ دارد؛ گرافیک‌های ساده بسیار بهتر از تصاویر غنی فشرده می‌شوند.
• کمتر تردید — فایل‌های واضح‌تر و کوچک‌تر برای ضبط‌های صفحه و محتوای تک‌رنگ.
• تراش تنگ‌تر — مؤثرترین اهرم از همه؛ هر فریمی که می‌بری، وزنی است که از دست می‌دهی.

کلیپ‌های منبع عالی برای گیف‌ها

برخی از فیلم‌ها تبدیل به یک گیف عالی می‌شوند و برخی دیگر تا آخر با شما مبارزه می‌کنند. حرکت ساده و محدود در برابر پس‌زمینه‌ای ثابت — یک کلیک ساده، یک واکنش صورت، یک حلقه کوتاه از حرکت — به‌خوبی فشرده می‌شود و در اندازه‌های کوچک به‌وضوح قابل‌خواندن است. صحنه‌های شلوغ با لرزش دوربین، برش‌های سریع یا تعداد زیادی گرادیان رنگی دقیقاً برعکس این هستند: حجم فایل را به‌شدت افزایش می‌دهند و وقتی محدودیت ۲۵۶ رنگی گیف اعمال می‌شود، مات و نامشخص به نظر می‌رسند. اگر کلیپی همکاری نمی‌کند، راه‌حل معمولاً این است که آن را کوتاه‌تر کنید، ابعادش را کوچک‌تر کنید، یا بپذیرید که این نمای خاص باید به جای آن یک MP4 کوتاه باشد.